ณ เวลานี้ชั้นเจ็บปวดเหลือเกิน สิ่งที่ชั้นจะพูดมันเป็นความคิดของชั้นที่เห็นแก่ตัวมาก ตอนนี้เธอคงมีความสุขกับคนที่เธอรัก เธอมีความสุขชั้นควรจะดีใจ ถ้าเป็นเมื่อก่อนชั้นคงดีใจมากที่เธอมีความสุข ชั้นชอบเสียงใสๆและรอยยิ้มที่มีความสุขของเธอ แต่ตอนนี้ทำไมชั้นทรมานเหลือเกิน ตอนนี้น่าจะเป็นเวลาที่ชั้นน่าจะได้เจอเธอ ชั้นไม่ควรจะคิดแบบนี้ เธอไม่ได้ทำอะไรผิด และเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วที่เธออยู่กับคนที่เธอรักแทนที่จะเป็นชั้นผู้ซึ่งอาจจะก่อความลำบากใจให้กับเธอ แต่ความคิดชั้นมันเห็นแก่ตัวเหลือเกิน ตอนนี้ ยิ่งนึกว่าเธออยู่กับใครชั้นควรจะมีความสุขแต่ทำไมชั้นรู้สึกทรมานอย่างนี้ ชั้นรู้สถานะของชั้นตอนนี้ไม่มีสิทธิ์ที่จะคิดแบบนี้ไม่มีสิทธิ์เลยมันเป็นความคิดของคนเห็นแก่ตัวอย่างชั้น แต่ชั้นไม่รู้ตจะทำยังไงดี ชั้นมืดแปดด้านแล้ว เมื่อก่อนชั้นเคยรู้สึกเจ็บปวดใจแบบนี้แต่ไม่เคยเป็นนนานแบบนี้มาก่อนเลย มันเจ็บปวดใจจนไม่อยากจะอยู่คนเดียว มันเจ็บปวดใจที่เกิดมาเป็นคนแบบนี้มันเจ็บปวดใจที่ไม่สามารถทำใจกับทางออกที่ชั้นควรจะออกได้แล้ว ชั้นรู้ว่านับวันเธอยิ่งลำบากใจชั้นขอโทษ ชั้นรักเธอมากและรู้ใจตัวเองว่าไม่เคยรักใครมากเท่านี้ ชั้นห่วงเธอทุกอย่างบางครั้งที่ไม่กล้าพูดไม่กล้าถามไม่ใช่เพราะไม่สนใจแต่มันเจ็บปวดใจมากกว่าที่จะพูดในแต่ละเรื่องที่คนสถานะอย่างชั้นไม่มีสิทธิ์พูด ชั้นลองทำใจหลายอย่างแล้วที่จะไม่มีเธอแต่มันทำยากเหลือเกินแม้กระทั่งเคยคิดถึงขั้นจะมองคนใหม่แต่มันทำไม่ได้ภาพเธอและความรู้สึกเมื่อได้อยู่กับเธอมันทำให้ชั้นไม่รู้ตัวตนของตัวเอง ชั้นไม่เคยเป็นมากขนาดนี้มาก่อน ขอให้จำไว้ว่าเธอไม่ได้ทำอไรผิด มันเป็นกรรมอย่างชั้น ที่คิดสิ่งที่เป็นไปไม่ได้และเห็นแก่ตัว มันสมควรแล้วที่ชั้นถลำลึกมากขนาดนี้ มันน่าสมน้ำหน้าด้วยซ้ำที่ชั้นต้องมาทรมานและอ่อนแอ สมควรแล้วล่ะจะได้รู้ว่า ผมของการคิดอะไรเกินตัวมันเป็นยังไง จงจมปลักไปกับความเจ็บปวดนี้เถอะนะเรา อย่าให้ใครต้องมาสงสารเลย เพราะคนอย่างชั้นมันสมควรเจอแล้วล่ะ พวกเจ็บไม่จำอย่างชั้น แต่อย่าคิดมากเลยนะคนดี ชั้นจะพยายามทำให้เธอมีความสุขให้มากเท่าที่ตัวชั้นจะทำได้ ชั้นจะพยายามซ่อนความรู้สึกเจ็บปวดที่มีมาสักพักภายใต้รอยยิ้มแม้หลายครั้งจะซ่อนไม่อยู่ ชั้นอยากให้เธอมีความสุขแม้บางครั้งชั้นจะเจ็บปวดมากก็ตาม ชั้นรักเธอมากนะ