So it begins
ดังนั้นจึงเริ่มต้นขึ้น

Our eyes drawn open,
Free from the thought of doubt,
Free from the selfish conflict.
ดวงตาของพวกเราที่เปิดออก
หลุดพ้นจากความหวาดหวั่น
หลุดพ้นจากความขัดแย้งเห็นแก่ตัว

Now blind these words,
Chase us.
With open arms we stand,
Before the dawn.
เวลานี้ ที่เรามืดมนกับกับคำพูดเหล่านี้
ที่คอยตามหลอกหลอนเรา
ด้วยอ้อมแขนที่ว่างเปล่า พวกเรายืนหยัดอยู่
ต่อหน้าตะวันที่ทอแสง

The sun seems to have been rising,
Ever since I can recall,
Branding a sense of permanence,
To this lying world.
พระอาทิตย์ที่ดูเหมือนจะส่องแสงสว่าง
นับตั้งแต่ที่ฉันสามารถระลึกได้
ตราประทับของความรู้สึกที่อดทน
ต่อโลกที่ลวงหลอกใบนี้

Your words like icy air,
You lies like merciless, burning flesh.
คำพูดของเธอ เป็นเหมือนกับอากาศอันเย็นยะเยือก
คำโกหกของเธอมันช่างเลือดเย็น มันแผดเผาเลือดเนื้อให้เป็นจุล

To hope for something more,
To dream of substance.
เพื่อหวังต่อบางสิ่งบางอย่าง
เพื่อความฝันที่มีค่า

Like a martyr before us,
We need to die.
เหมือนกับความทรมานยืนอยู่ต่อหน้าพวกเรา
เราคงต้องตาย

Like a martyr before us,
We dream to die.
เหมือนกับความทรมานยืนอยู่ต่อหน้าพวกเรา
เราฝันที่จะต้องตาย

Masochistic to think,
This would be remembered (would be remembered).
เหมือนเป็นผู้ที่ชอบความเจ็บปวดที่คิดว่า
สิ่งนี้จะถูกจดจำ (จะต้องถูกจดจำ)

Sadistic, perpetuation
Of stagnation.
ความเจ็บปวด
จะทำให้หยุดนิ่งไปตลอดกาล

There is nothing as empty,
As waiting to die.
ที่ตรงนั้นมันแสนจะว่างเปล่า
เหมือนกับรอคอยความตาย

We've spent our lives,
Wasting, as time eats us alive.
เราได้ไช้ชีวิตของเราจนสิ้นแรง
สูญเสียพลัง ดั่งเวลาที่กัดกินชีวิตของเราไปทีละนิด

Your sunsets go on be-falling,
Ever since I can recall.
ดวงตะวันของเธอที่ยังคงร่วงลับขอบฟ้า
นับตั้งแต่ฉันสามารถระลึกได้

The only sense,
Of permanence,
In this dying world.
มีแต่ความรู้สึกเท่านั้น
ที่ยังคงอดทนอยู่ในโลกที่ไกล้จะตายใบนี้

Sit back and watch,
As time eats us alive.
นั่งลงแล้วมองดู
กาลเวลาที่กัดกินชีวิตของพวกเรา

Everyone who know me,
Know me.
ทุกๆคนรู้จักฉัน
รู้จักฉัน

Destined to die,
Die.
ชะตากรรมที่ถูกขีดให้ตาย
ตาย

The marks I left upon this world,
Will wash away,
in time.
เครื่องหมายที่ฉันขีดเอาใว้บนโลกนี้
จะชำระล้างให้หายไป
ในกาลเวลา

In time,
And so it ends.
In time,
It all finds an end.
ในเวลานี้
และแล้วมันก็จบจง
ในเวลานี้
ก็ได้พบพานกับจุดจบทั้งหมด

In time,
And so it ends.
In time,
We all find an end.
ในเวลานี้
และแล้วมันก็จบจง
ในเวลานี้
ก็ได้พบพานกับจุดจบทั้งหมด

With broken arms,
And hollow eyes,
I'll wait to return to oblivion.
ด้วยแขนที่แตกหัก
และดวงตาที่กลวงเปล่า
ฉันรอคอยที่จะย้อนกลับคืนสู่การลืมเลือน

Embrace our last,
Empty horizon.
อ้อมกอดของเราครั้งสุดท้าย
เป็นขอบฟ้าอันว่างเปล่า

Embrace our last,
Empty,
Horizons.
อ้อมกอดของเราครั้งสุดท้าย
เป็นขอบฟ้าอันว่างเปล่า...